Ustawa z dnia 12 czerwca 1975 r.
Prawo bankowe
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. Podstawowym zadaniem banków jest gromadzenie
środków pieniężnych oraz zasilanie gospodarki narodowej w środki
finansowe
niezbędne do jej prawidłowego funkcjonowania i rozwoju, zgodnie
z celami ustalonymi w narodowych planach społeczno-gospodarczych.
Art. 2. 1. Banki zapewniają sprawne funkcjonowanie obrotu pieniężnego
oraz obsługę finansową jednostek gospodarki uspołecznionej, nie
uspołecznionej i ludności.
2. Banki, przy wykonywaniu swoich zadań, współdziałają z właściwymi
organami administracji państwowej i jednostkami gospodarki uspołecznionej,
w szczególności w kierunku:
1) zwiększania efektywności gospodarowania jednostek gospodarki
uspołecznionej
oraz zachowania równowagi inwestycyjnej i zaopatrzeniowej,
2) zapewniania równowagi pieniężno-towarowej i równowagi bilansu płatniczego,
3) umacniania dyscypliny finansowej i gospodarczej.
Art. 3. 1. Do realizacji swoich zadań banki wykonują czynności bankowe oraz inne
czynności określone w niniejszym prawie i przepisach szczególnych.
2. Do czynności bankowych należy:
1) gromadzenie środków pieniężnych jednostek gospodarki uspołecznionej i nie
uspołecznionej oraz oszczędności pieniężnych ludności,
2) finansowanie inwestycji i środków obrotowych,
3) udzielanie kredytów,
4) przeprowadzanie rozliczeń pieniężnych,
5) obsługa finansowa obrotów z zagranicą.
Art. 4. 1. Do wykonywania czynności bankowych są uprawnione:
1) Narodowy Bank Polski, będący bankiem państwowym,
2) Bank Gospodarki Żywnościowej, będący bankiem państwowo-spółdzielczym, oraz
zrzeszone w nim banki spółdzielcze, będące spółdzielniami,
3) Bank Handlowy w Warszawie S.A. i Bank Polska Kasa Opieki S.A., będące spółkami
akcyjnymi.
2. Rada Ministrów, na wniosek Rady Banków przedstawiony po uzgodnieniu z Ministrem
Finansów, może utworzyć w drodze rozporządzenia inny bank, określając jego nazwę,
siedzibę i podstawowe zadania.
3. Narodowy Bank Polski działa według wytycznych Rady Ministrów.
4. (nie obowiązuje).
Art. 41. 1. Organem koordynacyjnym i konsultacyjnym banków jest Rada Banków.
2. W skład Rady Banków wchodzą:
1) Prezes Narodowego Banku Polskiego,
2) prezesi banków (zarządów banków) o zasięgu ogólnokrajowym,
3) przedstawiciel Krajowej Rady Banków Gospodarki Żywnościowej,
4) przedstawiciel Przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów,
5) przedstawiciel Ministra Finansów.
3. Prezes Narodowego Banku Polskiego przewodniczy Radzie Banków i reprezentuje
ją na zewnątrz.
Art. 42. 1. Do zadań Rady Banków należy:
1) opracowywanie założeń polityki pieniężnej i kredytowej,
2) opiniowanie projektów planu kredytowego, bilansu płatniczego państwa oraz
bilansu pieniężnych przychodów i wydatków ludności,
3) rozpatrywanie sprawozdań banków z realizacji polityki pieniężnej i kredytowej,
planu kredytowego, bilansu płatniczego państwa oraz bilansu pieniężnych przychodów
i wydatków ludności,
4) rozpatrywanie opracowań analitycznych i prognostycznych przedstawianych Radzie
Ministrów,
5) opiniowanie projektów aktów prawnych dotyczących wysokości stopy oprocentowania
kredytów i środków pieniężnych na rachunkach bankowych oraz prowizji i opłat
bankowych,
6) opiniowanie projektów aktów prawnych dotyczących systemu bankowego oraz ustalenie
szczegółowych zasad organizacji tego systemu.
2. Rada Banków w zakresie określonym ustawą podejmuje uchwały obowiązujące wszystkie
banki.
3. W wypadku sprzeciwu Ministra Finansów w stosunku do określonej uchwały Rady
Banków sprawę rozstrzyga Rada Ministrów.
4. Prezes Narodowego Banku Polskiego czuwa nad wykonaniem uchwał Rady Banków.
5. Rada Ministrów określi szczegółowy zakres i tryb działania Rady Banków.
Art. 5. Narodowy Bank Polski spełnia koordynacyjną rolę w stosunku do innych
banków w dziedzinie kształtowania systemu i planu kredytowego, organizacji i
planowania obrotu gotówkowego i oszczędnościowego, organizacji rozliczeń i operacji
bankowych, a także operacji walutowych i dewizowych.
Art. 6. 1. Banki są obowiązane przestrzegać tajemnicy obrotów i stanów rachunków
bankowych. Informacji w tym zakresie mogą udzielać tylko posiadaczom rachunków,
ich jednostkom zwierzchnim oraz organom uprawnionym do tego na podstawie obowiązujących
przepisów.
2. Informacje dotyczące wkładów oszczędnościowych ludności nie mogą być udzielane,
chyba że w związku z toczącą się przeciwko wkładcy sprawą karną lub karną skarbową
albo sprawą o alimenty, o rentę o charakterze alimentacyjnym lub o podział majątku
wspólnego małżonków informacji takich zażąda sąd lub prokurator.
Art. 7. 1. Banki nie odpowiadają za zobowiązania Skarbu Państwa.
2. Skarb Państwa nie odpowiada za zobowiązania banków, z wyjątkiem zobowiązań
z tytułu wkładów oszczędnościowych ludności oraz zobowiązań, za które przyjął
odpowiedzialność z tytułu poręczenia.
Art. 8. 1. Banki otwierają i prowadzą rachunki bankowe, na których jednostki
gospodarki uspołecznionej i nie uspołecznionej oraz ludność gromadzą swoje środki
pieniężne.
2. Banki organizują, przeprowadzają i kontrolują rozliczenia pieniężne jednostek
gospodarki uspołecznionej i nie uspołecznionej oraz organizują i przeprowadzają
rozliczenia pieniężne ludności.
3. Rada Ministrów określa, jakie rodzaje rachunków prowadzonych przez banki podlegają
oprocentowaniu i w jakiej wysokości.
4. Prezes Narodowego Banku Polskiego określa wysokość prowizji i opłat bankowych
pobieranych przez banki za czynności bankowe.
Art. 9. Ogólne zasady udzielania kredytów przez banki ustala Rada Ministrów,
a wysokość odsetek pobieranych od tych kredytów - Prezes Narodowego Banku Polskiego.
Art. 10. 1. Banki mają prawo:
1) sprawować kontrolę działalności finansowo-gospodarczej obsługiwanych jednostek
oraz przestrzegania przez nie dyscypliny finansowej i inwestycyjnej,
2) żądać od jednostek gospodarki uspołecznionej składania ustalonych obowiązującymi
przepisami planów oraz bilansów i innych sprawozdań finansowych, a także innych
materiałów niezbędnych do wykonywania zadań banku,
3) sprawdzać w jednostkach kredytowanych celowość przeznaczenia i zużycia zgodnie
z przeznaczeniem udzielonych kredytów bankowych oraz stan zabezpieczenia tych
kredytów,
4) zabezpieczać udzielone kredyty także na nieruchomości stanowiącej własność
kredytobiorcy przez złożenie dokumentu stwierdzającego fakt udzielenia kredytu,
jego wysokość i warunki spłaty; dokument taki jest podstawą wpisu hipoteki do
księgi wieczystej, a jeżeli nieruchomość nie posiada księgi wieczystej - zabezpieczenie
może być dokonane przez złożenie dokumentu dotyczącego kredytu do zbioru dokumentów.
2. Przepis ust. 1 pkt 4 stosuje się odpowiednio w wypadkach, gdy bank prowadzi
obsługę należności państwa z tytułu sprzedaży nieruchomości i lokali.
3. Wnioski banków o zabezpieczenie należności z tytułu udzielonych kredytów lub
z tytułu sprzedaży nieruchomości i lokali są wolne od opłat sądowych.
4. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z Ministrem Finansów, może w drodze
rozporządzenia ustalić ulgowe stawki opłat sądowych lub zwolnić od tych opłat
wnioski w sprawach wymienionych w ust. 3, składane przez innych wnioskodawców.
Art. 11. 1. Banki działają na podstawie niniejszego prawa i statutu.
2. Statut Narodowemu Bankowi Polskiemu oraz bankom utworzonym na podstawie art.
4 ust. 2 nadaje Rada Ministrów, na wniosek Rady Banków uzgodniony z Ministrem
Finansów.
3. Statut Banku Gospodarki Żywnościowej uchwalany jest zgodnie z przepisami ustawy
o spółdzielniach i ich związkach. Jego postanowienia w zakresie, w jakim Bank
ten wykonuje funkcje banku państwowego, powinny być zgodne z ustaleniami Rady
Ministrów.
4. Statuty banków wymienionych w art. 4 ust. 1 pkt 3 zatwierdza Minister Finansów.
Art. 12. Jednostki organizacyjne banków oraz banki spółdzielcze mogą na zlecenie
innych banków wykonywać określone czynności bankowe należące do zakresu działania
banków zlecających.
Art. 13. 1. Rada Banków może, nie naruszając statutowego zakresu czynności banku,
uchwalić częściowe przejęcie agend oraz aktywów i pasywów jednego banku przez
inny bank.
2. Z chwilą przekazania aktywów i pasywów wierzytelności banku przekazującego
przechodzą w granicach przekazania na bank przejmujący, a bank ten staje się
dłużnikiem w miejsce banku przekazującego, który zostaje zwolniony z zobowiązań.
Przejście praw i obowiązków banku przekazującego na bank przejmujący następuje
z mocy samego prawa, z dniem oznaczonym w zarządzeniu, o którym mowa w ust. 1.
3. Hipoteki, poręczenia i prawa zastawu ustanowione dla zabezpieczenia zobowiązań
nie wygasają, lecz przysługują nadal bankowi przejmującemu, jeżeli stał się wierzycielem,
lub przeciwko niemu, jeżeli stał się dłużnikiem.
4. W stosunku do zabezpieczeń będących przedmiotem wpisu do księgi wieczystej
lub rejestru publicznego przejście zostanie uwidocznione na jednostronny wniosek
osoby uprawnionej. Wniosek taki zaopatrzony w zaświadczenie banku przejmującego
o przejściu zabezpieczenia stanowi podstawę do dokonania wpisów w księgach wieczystych
i rejestrach publicznych. Wnioski takie oraz czynności w postępowaniu dotyczącym
prowadzenia ksiąg wieczystych i rejestrów są wolne od wszelkich opłat.
5. Przejście praw i obowiązków, o którym mowa w niniejszym artykule, nie pozbawia
dłużnika praw wynikających z przepisów art. 513 i 524 Kodeksu cywilnego.
Art. 14. Przepis art. 308 Kodeksu cywilnego stosuje się do wszystkich banków
określonych w niniejszym prawie.
Art. 15. Bank może potrącić ze swego długu wierzytelność, której termin płatności
jeszcze nie nadszedł, jeżeli jednostka będąca dłużnikiem została postawiona w
stan likwidacji, jak również we wszystkich tych wypadkach, gdy służy mu prawo
ściągnięcia swoich wierzytelności przed nadejściem terminu płatności.
Art. 16. 1. Księgi banku, wyciągi z tych ksiąg podpisane przez bank i opatrzone
jego pieczęcią oraz wszelkie w ten sam sposób wystawione w formie pisemnej oświadczenia
zawierające zobowiązanie, zwolnieni z zobowiązań, zrzeczenie się praw lub pokwitowanie
odbioru należności lub stwierdzające udzielenie kredytu, jego wysokość i warunki
spłaty mają moc prawną dokumentów urzędowych oraz stanowią podstawę do dokonywania
wpisów w księgach wieczystych i rejestrach publicznych.
2. Wyciągi z ksiąg banku oraz inne dokumenty stwierdzające zobowiązanie na rzecz
banku i zaopatrzone w oświadczenie banku, że oparte na nich roszczenia są wymagalne,
mają moc prawną tytułów wykonawczych bez potrzeby uzyskiwania dla nich sądowych
klauzul wykonalności. Egzekucja należności stwierdzonych tymi dokumentami odbywa
się według wyboru banku bądź w trybie przepisanym w Kodeksie postępowania cywilnego,
bądź w trybie egzekucji administracyjnej.
3. Bank nie może korzystać z uprawnień określonych w ust. 2 dla dochodzenia roszczeń
przeciwko jednostkom, których spory z bankiem należą do właściwości państwowego
arbitrażu gospodarczego.
4. Dłużnik może w drodze powództwa żądać umorzenia w całości lub w części egzekucji
prowadzonej przez bank według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego bądź przepisów
o egzekucji administracyjnej, jeżeli egzekwowana wierzytelność nie istnieje lub
istnieje w kwocie mniejszej albo gdy dłużnik zgłasza wzajemne roszczenia nadające
się do potrącenia z wierzytelności egzekwowanej.
5. W trybie zabezpieczenia powództwa sąd może na wniosek powoda zawiesić postępowanie
egzekucyjne.
Rozdział 2
Organizacja i działalność banków.
A. Narodowy Bank Polski.
Art. 17. 1. Narodowy Bank Polski
- zwany w skrócie "NBP" - jest państwowym
bankiem emisyjnym oraz centralną instytucją kredytową, oszczędnościową, rozliczeniową
i dewizową.
2. NBP działa na obszarze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Siedzibą NBP jest
m. st. Warszawa. NBP może tworzyć i znosić oddziały oraz inne placówki operacyjne,
jak również oddziały specjalistyczne - zwane w dalszym ciągu niniejszego prawa "powszechnymi
kasami oszczędności".
Art. 18. 1. NBP posiada osobowość prawną i ma prawo używania pieczęci z wizerunkiem
orła, ustalonym dla godła Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.
2. NBP nie podlega wpisowi do rejestru przedsiębiorstw państwowych.
Art. 19. Statut NBP określa:
1) podstawowe zadania i czynności bankowe,
2) organizację oraz sposób tworzenia i znoszenia oddziałów i innych jednostek
organizacyjnych,
3) szczegółowy zakres i zasady działania powszechnych kas oszczędności,
4) fundusze własne oraz zasady gospodarki, sprawozdawczości i rachunkowości.
Art. 20. 1. Bilans roczny NBP i sprawozdanie roczne, po rozpatrzeniu ich przez
Radę Banków, wraz z uzgodnionym z Ministrem Finansów wnioskiem co do podziału
zysku Prezes NBP przedstawia Radzie Ministrów w terminie do dnia 30 kwietnia
roku następnego po okresie sprawozdawczym - do zatwierdzenia.
2. Zysk bilansowy NBP, po potrąceniu określonych w statucie odpisów na zasilenie
funduszów własnych, podlega wpłacie do budżetu Państwa.
3. Przypadającą budżetowi wpłatę, która nie może być niższa od 50% zysku, NBP
wpłaca w terminach ustalonych przez Ministra Finansów.
Art. 21. 1. Na czele NBP stoi Prezes, który kieruje działalnością NBP zgodnie
z wytycznymi Rady Ministrów oraz reprezentuje NBP na zewnątrz.
2. W skład zarządu NBP wchodzą Prezes, wiceprezesi oraz inni członkowie zarządu.
3. Prezesa NBP powołuje i odwołuje Sejm na wniosek Prezesa Rady Ministrów. Prezes
NBP bierze udział w posiedzeniach Rady Ministrów.
4. Wiceprezesów NBP powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek Prezesa
NBP, a innych członków zarządu - Prezes NBP.
5. Na podstawie upoważnień zawartych w ustawie Prezes NBP wydaje zarządzenia.
Art. 22. Prezes NBP może przy oddziałach wojewódzkich NBP powoływać do rozpatrywania
ważniejszych spraw z zakresu działalności pieniężno-kredytowej komitety doradcze
spośród przedstawicieli instytucji i organizacji gospodarczych.
Art. 23. 1. Do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych
NBP są upoważnieni:
1) Prezes - samodzielnie,
2) dwie osoby działające łącznie spośród:
a) pozostałych członków zarządu NBP,
b) pełnomocników powołanych przez Prezesa NBP lub przez osobę przez niego do
tego upoważnioną, działających w granicach udzielonych im pełnomocnictw.
2. Do wykonywania czynności określonego rodzaju lub czynności szczególnych osoby
wymienione w ust. 1 mogą ustanowić pełnomocnika działającego samodzielnie w granicach
udzielonego umocowania.
Art. 24. 1. NBP przysługuje wyłączne prawo emitowania znaków pieniężnych Polskiej
Rzeczypospolitej Ludowej. Znakami pieniężnymi są banknoty i monety, opiewające
na złote lub grosze.
2. Znaki pieniężne emitowane przez NBP są prawnym środkiem płatniczym na obszarze
Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.
3. Zobowiązania pieniężne mogą być spłacone bez ograniczenia wysokości każdym
rodzajem znaków pieniężnych emitowanych przez NBP.
Art. 25. Wzory i odcinki banknotów oraz ich nominalną wartość, wzory, stop, próbę
i wagę monet ustala Prezes NBP w porozumieniu z Ministrem Finansów.
Art. 26. 1. Poszczególne rodzaje znaków pieniężnych mogą być wycofane z obiegu.
O wycofaniu postanawia Prezes NBP.
2. W zarządzeniu o wycofaniu poszczególnych znaków pieniężnych ustala się terminy,
po upływie których:
1) dany rodzaj znaków pieniężnych przestaje być prawnym środkiem płatniczym,
2) NBP nie jest zobowiązany do wymiany wycofanych znaków.
3. Termin określony w ust. 2 pkt 1 nie może być krótszy niż sześć miesięcy od
dnia ogłoszenia zarządzenia Prezesa NBP. Termin określony w ust. 2 pkt 2 nie
może być krótszy od sześciu miesięcy od dnia, w którym dany rodzaj znaków pieniężnych
przestał być prawnym środkiem płatniczym.
Art. 27. 1. Znaki pieniężne, nie odpowiadające wskutek zużycia lub uszkodzenia
warunkom ustalonym przez Prezesa NBP, tracą moc prawnego środka płatniczego.
Zasady wymiany takich znaków pieniężnych określa Prezes NBP.
2. Prezes NBP wydaje przepisy o zatrzymywaniu fałszywych znaków pieniężnych.
Art. 28. 1. NBP organizuje i reguluje obrót gotówkowy zgodnie z potrzebami gospodarki
narodowej.
2. (Prezes NBP ustala plan kasowy, w którym określa rozmiary wzrostu lub spadku
obiegu pieniężnego.
Art. 29. 1. NBP sporządza plan kredytowy, w którym określa wysokość kredytów
udzielanych przez poszczególne banki z własnych środków oraz z kredytu refinansowego,
udzielonego przez NBP.
2. Prezes NBP przedstawia Radzie Ministrów do zatwierdzenia projekt planu kredytowego
po zaopiniowaniu go przez Radę Banków.",
3. Rada Ministrów przedstawia Sejmowi, wraz z projektem budżetu państwa, plan
kredytowy i plan bilansu płatniczego.
Art. 30. NBP, zgodnie z odrębnymi przepisami, wykonuje kasową i rozliczeniową
obsługę budżetu Państwa oraz współdziała w kontroli jego wykonania.
Art. 31. NBP, zgodnie z odrębnymi przepisami, ma prawo:
1) posiadania wartości dewizowych i dokonywania czynności w zakresie obrotu tymi
wartościami,
2) udzielania zezwoleń w zakresie obrotu i posiadania wartości dewizowych,
3) sprawowania nadzoru nad działalnością innych banków i instytucji w zakresie
wykonywania przez nie uprawnień dewizowych.
Art. 32. 1. NBP sporządza bilans płatniczy oraz bilans należności i zobowiązań
zagranicznych.
2. NBP kontroluje wykonywanie planu obrotów płatniczych z zagranicą i składa
po zaopiniowaniu przez Radę Banków Prezesowi Rady Ministrów i Ministrowi Finansów
sprawozdania z jego wykonania.
Art. 33. 1. NBP ma prawo udzielania i zaciągania kredytów zagranicznych oraz
udzielania i przyjmowania poręczenia w obrotach zagranicznych.
2. Na zabezpieczenie zaciągniętych kredytów bądź udzielonego poręczenia NBP może
ustanowić zastaw na poszczególnych składnikach swego majątku.
Art. 34. NBP przyjmuje na przechowanie wartości i dokumenty składane prze władze,
urzędy i instytucje państwowe lub przekazane w związku z postępowaniem sądowym,
administracyjnym i zabezpieczającym oraz w związku z innymi czynnościami banku.
Art. 35. Egzekucja należności pieniężnych przypadających od NBP jest niedopuszczalna.
W celu otrzymania należności pieniężnej wierzyciel składa tytuł wykonawczy sądowy,
arbitrażowy lub administracyjny bezpośrednio NBP, który obowiązany jest bezzwłocznie
należność uiścić.
Art. 36. NBP korzysta na równi z jednostkami budżetowymi ze zwolnienia od podatków
oraz od opłat sądowych i opłaty skarbowej.
Art. 37. Powszechne kasy oszczędności gromadzą indywidualne oszczędności pieniężne
oraz wykonują czynności związane z obrotem bezgotówkowym i kredytowaniem ludności.
Art. 38. 1. Powszechne kasy oszczędności uprawnione są do wystawiania dowodów
imiennych i na okaziciela na złożone wkłady oszczędnościowe.
2. (23) Prezes NBP określi rodzaje wkładów oszczędnościowych i wydawanych na
nie dowodów.
3. Minister Finansów, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, określi zasady
i tryb umarzania imiennych dowodów na złożone wkłady oszczędnościowe.
4. Wystawione na okaziciela dowody na złożone wkłady oszczędnościowe podlegają
w razie ich utraty umorzeniu na zasadach określonych w odrębnych przepisach o
umarzaniu utraconych dokumentów, z wyjątkiem wypadków, gdy w wydawanych dowodach
wyraźnie zostało zastrzeżone, że nie podlegają one umorzeniu.
5. Umarzanie utraconych dowodów na okaziciela lub imiennych na złożone wkłady
oszczędnościowe w toku prowadzenia egzekucji sądowej lub administracyjnej z rachunku
bankowego, stanowiącego wkład oszczędnościowy, regulują przepisy Kodeksu postępowania
cywilnego oraz przepisy o egzekucji administracyjnej.
Art. 39. Wkłady oszczędnościowe ludności złożone w powszechnych kasach oszczędności
wolne są od zajęcia sądowego i administracyjnego do wysokości 5.000 zł wkładu
jednej osoby, niezależnie od ilości dowodów na złożone wkłady oszczędnościowe,
jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej.
Art. 40. 1. Powszechne kasy oszczędności obowiązane są wypłacić po śmierci wkładcy
z jego wkładów oszczędnościowych:
1) koszty pogrzebu wkładcy do wysokości odpowiadającej zwyczajom miejscowym i
stosunkom majątkowym zmarłego - osobie, która przedłoży rachunki stwierdzające
wysokość poniesionych przez nią wydatków,
2) kwoty ogółem do zł 200.000 - jeżeli wkładca wskazał pisemnie właściwej dla
jego ostatniego miejsca zamieszkania powszechnej kasie oszczędności osoby, na
których rzecz wypłata ma nastąpić; osobami wskazanymi przez wkładcę mogą być
jego małżonek, dzieci, rodzice, dziadkowie, wnuki i rodzeństwo.
2. Powszechne kasy oszczędności dokonują wypłat, o których mowa w ust. 1, po
przedłożeniu imiennego dowodu na złożony wkład i aktu zgonu wkładcy.
3. Sumy wymienione w ust. 1 nie wchodzą do spadku po wkładcy.
B. Bank Gospodarki
Żywnościowej.
Art. 41. 1. Bank Gospodarki Żywnościowej jest
bankiem państwowo-spółdzielczym, powołanym do obsługi finansowo-kredytowej
rolnictwa i przemysłu rolno-spożywczego
oraz leśnictwa.
2. Bank Gospodarki Żywnościowej jest centralą organizacyjną, finansową
i rewizyjną banków spółdzielczych i wykonuje w stosunku do tych banków
funkcje
przewidziane
dla centralnych związków spółdzielni w ustawie z dnia 17 lutego 1961 r.
o spółdzielniach i ich związkach (Dz. U. Nr 12, poz. 61 i z 1974 r. Nr
47,
poz. 281).
3. Bank Gospodarki Żywnościowej działa na obszarze Polskiej Rzeczypospolitej
Ludowej. Siedzibą Banku Gospodarki Żywnościowej jest m. st. Warszawa.
Art. 42. 1. Bank Gospodarki Żywnościowej posiada osobowość prawną i ma
prawo używania pieczęci z wizerunkiem orła, ustalonym dla godła Polskiej
Rzeczypospolitej
Ludowej.
2. Bank Gospodarki Żywnościowej nie podlega wpisowi do rejestru przedsiębiorstw
państwowych.
Art. 43. (24) 1. Działalnością Banku Gospodarki Żywnościowej kieruje zarząd.
Na czele zarządu stoi Prezes, który odpowiada wraz z zarządem za działalność
Banku i realizację jego zadań oraz reprezentuje Bank na zewnątrz.
2. W skład zarządu Banku Gospodarki Żywnościowej wchodzą Prezes, wiceprezesi
oraz inni członkowie zarządu, w tym pełniący te funkcje społecznie.
Art. 44. Organami Banku Gospodarki Żywnościowej są:
1) ogólnokrajowymi - Krajowy Zjazd Delegatów,
- Krajowa Rada Banku,
- Zarząd Banku,
2) terenowymi - wojewódzkie zjazdy delegatów,
- rady wojewódzkie Banku.
Art. 45. Statut Banku Gospodarki Żywnościowej określa w szczególności:
1) cele, podstawowe zadania i czynności bankowe,
2) organizację banku, zasady działania zarządu i Prezesa oraz sposób tworzenia
i znoszenia oddziałów i innych placówek operacyjnych,
3) skład i tryb powoływania ogólnokrajowych i terenowych organów banku
oraz ich zadania, jak również rodzaje scentralizowanych funduszów banków
spółdzielczych,
4) fundusze własne oraz ogólne zasady gospodarki finansowej.
Art. 46. 1. Prezesa zarządu Banku Gospodarki Żywnościowej powołuje i odwołuje
Prezes Rady Ministrów na wspólny wniosek Krajowej Rady Banku i Ministra
Finansów.
2. Wiceprezesów i innych członków zarządu Banku Gospodarki Żywnościowej
wybiera i odwołuje Krajowa Rada Banku na wniosek Prezesa Banku Gospodarki
Żywnościowej,
uzgodniony z Ministrem Finansów.
3. Tryb wybierania, odwoływania i zawieszania członków zarządu określa
statut Banku Gospodarki Żywnościowej.
Art. 47. 1. Do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych
Banku Gospodarki Żywnościowej są upoważnieni:
1) Prezes zarządu Banku,
2) dwaj członkowie zarządu,
3) jeden członek zarządu i upoważniony przez zarząd pełnomocnik w granicach
udzielonego mu pełnomocnictwa.
2. Do wykonywania czynności określonego rodzaju lub czynności szczególnych
zarząd może ustanowić pełnomocnika działającego samodzielnie, w granicach
udzielonego
umocowania.
Art. 48. Banki spółdzielcze działają na podstawie ustawy o spółdzielniach
i ich związkach oraz przepisów niniejszej ustawy i podlegają wpisowi do
rejestru spółdzielni.
Art. 49. Banki spółdzielcze tworzone są dla obsługi ludności i jednostek
objętych zakresem działania banku spółdzielczego, mających siedzibę (zamieszkałych)
w
zasadzie na terenie jednej gminy bądź miasta.
Art. 50. Do banków spółdzielczych stosuje się odpowiednio przepisy art.
38-40 niniejszego prawa.
Art. 51. 1. Do podstawowych zadań banków spółdzielczych należy:
1) gromadzenie oszczędności pieniężnych ludności,
2) udzielanie kredytów osobom prowadzącym na terenie działania banku spółdzielczego
gospodarstwa rolne bądź działalność gospodarczą zaliczaną do pozarolniczej
gospodarki nie uspołecznionej oraz pozostałej ludności wiejskiej zamieszkałej
na terenie
działania banku spółdzielczego,
3) obsługa kasowo-rozliczeniowa instytucji prowadzących na terenie działania
banku spółdzielczego działalność gospodarczą w zakresie kontraktacji i
skupu produkcji rolnej, zaopatrzenia wsi i świadczenia usług, jak również
obsługa
kasowa budżetów gminnych rad narodowych (rad narodowych miasta i gminy)
oraz jednostek
i zakładów budżetowych objętych budżetami gminnych rad narodowych (rad
narodowych miasta i gminy).
2. (nie obowiązuje).
C. Banki w formie spółek akcyjnych.
Art. 52. 1. Bank Handlowy w Warszawie S.A. i Bank Polska Kasa Opieki S.A.
są bankami w formie spółek akcyjnych, powołanymi do finansowania i obsługi
bankowej
obrotów z zagranicą oraz obsługi dewizowej ludności.
2. W zakresie nie uregulowanym niniejszym prawem do banków w formie spółek
akcyjnych stosuje się przepisy Kodeksu handlowego dotyczące spółek akcyjnych.
Art. 53. 1. Na podstawie uchwał walnych zgromadzeń akcjonariuszy spółek
wymienionych w art. 52 Rada Ministrów może wyrazić zgodę na rozwiązanie
spółek i odpłatne
przejęcie ich majątku (aktywów i pasywów) przez inny bank, bez przeprowadzania
postępowania likwidacyjnego w trybie przewidzianym w dziale XII rozdziale
VI Kodeksu handlowego.
2. Do przejęcia majątku banków w formie spółek akcyjnych w wypadku, o którym
mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 13 niniejszego prawa.
Art. 54. 1. Członków zarządów banków w formie spółek akcyjnych powołanych
w sposób przewidziany w statucie zatwierdza Minister Finansów.
2. Jeżeli Minister Finansów odmówi zatwierdzenia lub udzielone zatwierdzenie
cofnie, organ uprawniony na mocy statutu banku w formie spółki akcyjnej
do powoływania i odwoływania członków zarządu obowiązany jest bezzwłocznie
przedstawić
innych
kandydatów oraz odwołać członków zarządu, co do których Minister Finansów
cofnął udzielone zatwierdzenie.
3. W razie niezastosowania się przez właściwy organ statutowy do przepisów
ust. 2 w ciągu siedmiu dni od daty decyzji Ministra Finansów odmawiającej
zatwierdzenia
lub cofającej udzielone zatwierdzenie Minister Finansów może powołać zarząd
w drodze nominacji.
Art. 55. W razie stwierdzenia, że działalność banku w formie spółki akcyjnej
narusza prawo lub statut, Minister Finansów może zawiesić w czynnościach
władze banku, przy równoczesnym zwołaniu z urzędu walnego zgromadzenia
akcjonariuszy, oraz ustanowić zarząd tymczasowy, na czas do przeprowadzenia
nowych wyborów
władz
przez walne zgromadzenie.
Art. 56. Banki w formie spółek akcyjnych - na podstawie zezwolenia Ministra
Finansów - mogą tworzyć i znosić w kraju i za granicą oddziały i inne placówki
operacyjne
oraz być udziałowcami (akcjonariuszami) zagranicznych banków i przedsiębiorstw.
Art. 57. Bilans roczny oraz sprawozdania roczne banków w formie spółek
akcyjnych zarządy banków przedkładają Ministrowi Finansów, niezwłocznie
po zatwierdzeniu
przez walne zgromadzenie akcjonariuszy.
Art. 58. Niezależnie od zadań, o których mowa w rozdziale 1 niniejszego
prawa, banki w formie spółek akcyjnych mają prawo udzielenia i zaciągania
kredytów
zagranicznych, udzielania i przyjmowania poręczeń w obrotach zagranicznych
oraz dokonywania
czynności w zakresie obrotu wartościami dewizowymi.
Rozdział 3
Przepisy przejściowe i końcowe.
Art. 59. 1. Istniejące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy spółdzielnie
oszczędnościowo-pożyczkowe ulegają przekształceniu w banki spółdzielcze.
2. Statuty banków spółdzielczych zostaną dostosowane do przepisów niniejszego
prawa i zgłoszone do sądu rejestrowego w terminie trzech miesięcy od dnia
jego wejścia w życie.
Art. 60. nie obowiązuje).
Art. 61. Otwarcie na obszarze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oddziału
lub przedstawicielstwa zagranicznego banku może nastąpić tylko na podstawie
zezwolenia
Ministra Finansów i na warunkach określonych przez Ministra Finansów po
uzgodnieniu z Prezesem NBP.
Art. 62. Przepisy art. 38-40 stosuje się odpowiednio do wkładów ludności
na bankowych rachunkach walutowych.
Art. 63. 1. Z dniem wejścia w życie niniejszego prawa zakończą działalność:
Bank Rolny działający na podstawie art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 13 kwietnia
1960 r.
o prawie bankowym (Dz. U. Nr 20, poz. 121, z 1964 r. Nr 8, poz. 50, z 1966
r. Nr 24, poz. 151, z 1972 r. Nr 53, poz. 340 i z 1974 r. Nr 27, poz. 157)
oraz
Centralny Związek Spółdzielni Oszczędnościowo-Pożyczkowych, działający
na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 1961 r. o spółdzielniach i ich związkach
(Dz. U. Nr 12,
poz. 61 i z 1974 r. Nr 47, poz. 281).
2. Majątek (aktywa i pasywa) Banku Rolnego i Centralnego Związku Spółdzielni
Oszczędnościowo-Pożyczkowych przejmie Bank Gospodarki Żywnościowej, a majątek
Powszechnej Kasy Oszczędności - Narodowy Bank Polski.
3. Do przejęcia majątku, o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio
przepisy art. 13 niniejszego prawa.
4. Pracownicy jednostek przejętych stają się odpowiednio pracownikami jednostek
przejmujących, z zachowaniem ciągłości pracy.
Art. 64. 1. Tracą moc:
1) ustawa z dnia 2 grudnia 1958 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz. U. Nr
72, poz. 356),
2) ustawa z dnia 13 kwietnia 1960 r. o prawie bankowym (Dz. U. Nr 20, poz.
121, z 1964 r. Nr 8, poz. 50, z 1966 r. Nr 24, poz. 151, z 1972 r. Nr 53,
poz. 340
i z 1974 r. Nr 27, poz. 157), z zastrzeżeniem przepisów ust. 2,
3) ustawa z dnia 13 lipca 1957 r. o zabezpieczeniu pożyczek na finansowanie
budownictwa mieszkaniowego (Dz. U. Nr 39, poz. 175 i z 1960 r. Nr 11, poz.
71).
2. Zachowują moc przepisy ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 2, dotyczące
Banku Gospodarstwa Krajowego, oraz przepis art. 49 ust. 3 tejże ustawy.
Art. 65. Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie niniejszego
prawa obowiązują dotychczasowe przepisy wykonawcze.
Art. 66. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1975 r.